ดาวดูมาแล้ว

ไปดูมาแล้ว : Us (หลอน ลวง เรา)

Apr 22, 2019

จาก Get Out ที่ผู้กำกับจอร์แดน พีล เน้นจิกกัดประเด็นความต่างของชาติพันธุ์และสีผิวผ่านหนังสยองทุนต่ำ แต่ประสบความสำเร็จทั้งเงินทั้งกล่องอย่างถล่มทลายเมื่อ2ปีที่แล้ว มาปีนี้เขายังคงจับงานสยองขวัญเช่นเดิม แต่ดูเหมือนประเด็นที่ต้องการจะส่งถึงผู้ชมนั้นไม่ได้จำกัดอยู่แค่เฉพาะเรื่องสีผิวเท่านั้น แต่ขยายใหญ่ขึ้นไปยังประเด็นของความอดอยากของมนุษย์ผ่านแคมเปญ "Hands Across America" ที่เคยเกิดขึ้นจริงในปี 1986 มันคือโครงการของจิตอาสาทั่วอเมริกาที่จับมือกันสร้างเป็นกำแพงต่อกันเป็นแถวยาวกินพื้นที่ในหลายรัฐของอเมริกา พีลนำตรงนั้นมาต่อขยายเป็นหนังในแนวทางที่เขาถนัดโดยยึดโยงประเด็นเกี่ยวกับ "การค้นหาตัวตนและพฤติกรรมของมนุษย์กับสังคมที่ถูกหล่อหลอมมา" เพื่อเปรียบเทียบแนวคิดที่ปะทะกันอยู่เหมือนเส้นขนานของคนจนและคนรวย หลายอย่างในหนังถูกนำเสนอผ่านสัญลักษณ์มากมาย ( งานหนักจะตกไปอยู่กับผู้ชม เพราะภาพสัญลักษณ์เหล่านั้นสามารถนำมาตีความได้หลากหลายมาก ) แนวทางสยองขวัญที่พีลนำเสนอนั้นเป็นเพียงสไตล์หนังเพื่อนำผู้ชมไปสู่ประเด็นการเรียกร้องความเท่าเทียมกันของมนุษย์ แต่ดูเหมือนว่าพีลจะสนุกมือไปหน่อยกับการนำสัญลักษณ์ต่างๆมาสอดแทรกตลอดทั้งเรื่อง ( มันมีทั้งประเด็นทางการเมือง ศาสนา สีผิว ชนชั้น และเรื่องของจิตใต้สำนึก ) ซึ่งหลายคนที่ได้ชมอาจจะกำลังรู้สึกถูกยัดเยียดสิ่งเหล่านี้ภายใต้หนังสยองที่พวกเขาคาดหวังจะได้เข้ามากรี๊ดในโรงกันเต็มที่ แต่สิ่งที่ได้ไปคือการต้องกลับมานั่งทบทวนถึงฉากต่างๆว่าผู้กำกับต้องการบอกอะไรกับผู้ชมบ้าง?!
 
Us พาผู้ชมไปรู้จักกับครอบครัวผิวสีครอบครัวหนึ่ง ซึ่งเดินทางไปพักผ่อนตากอากาศริมทะเล พวกเขากำลังจะไป"ซานตา ครูส" ซึ่งเป็นชายหาดที่ อเดเลด ( ลูปิต้า นียองโก ) หนึ่งในสมาชิกครอบครัวที่เคยมาที่นี่เมื่อ 30 กว่าปีที่แล้ว ในค่ำคืนที่น่าจะเป็นความหฤหรรษ์ของครอบครัว พวกเขากลับต้องพบกับกลุ่มคนประหลาดที่มีหน้าตาเหมือนสมาชิกในครอบครัวทุกประการ พวกมันกำลังเข้ามาจู่โจมครอบครัวของอเดเลดพร้อมกับเปิดเผยเรื่องราวสุดสะพรึงให้ทุกคนได้ประจักษ์!



เมื่อพิจารณาถึงพล็อตเรื่องอันแสนประหลาดล้ำของ Us ทำให้ต้องนึกถึงบรรดาหนังในเครดิตของผู้กำกับจอมหักมุม เอ็ม ไนท์ ชยามาลาน เราคงจะจำได้ว่าในตอนที่ The Sixth Sense ออกฉายนั้น มันสร้างความฮือฮาในระดับที่เป็นปรากฏการณ์ แต่หลังจากนั้นหนังของเขาในเรื่องถัดๆมาก็เข้าสู่โหมด " ท่าดีทีเหลว" เรื่องแล้วเรื่องเล่า
 
จอร์แดน พีล ก็อาจจะกำลังเจริญรอยตามสิ่งที่ชยามาลานเคยเป็น แต่ Us ก็ยังไม่ใช่หนังที่เข้าข่ายนั้นซะทีเดียว หนังยังมีภาพโดยรวมที่ดูดี การแสดงที่ยังโดดเด่น การวางจังหวะของหนังที่แม่นยำและจุดเฉลยก็ไม่ถึงกับทำให้คนดูเบือนหน้าแม้ว่าการสร้างเงื่อนไขในหนังจะทำให้ผู้ชมรู้สึกไม่เคลียร์ไปบ้าง แต่มันก็ยังเป็นหนังที่ผสมผสานความสยองกับการจิกกัดระบบชนชั้นได้ค่อนข้างโอเค
 
สิ่งที่น่าสนใจมากกว่าก็คือ พีลจะยังรักษามาตรฐานแบบนี้ต่อได้อีกหรือไม่ในผลงานเรื่องต่อๆไป ?
 
ส่วนการเก็บรายละเอียดของสัญลักษณ์ต่างๆที่พีลต้องการสื่อในหนังนั้น...คุณต้องไปพิสูจน์ด้วยตาตัวเองเท่านั้น!
 
 
- เขียนโดย คุณนครินทร์ เพจไปดูมาแล้ว






GAMES & PRIZES